foto: Roel van der Mast
Object van de maand Januari 2026
Een stem uit de diepte
Achter het scheepsnummer 252 schuilde een volledige bemanning. In totaal kwamen achtentwintig Britse bemanningsleden om het leven toen de LCS(L) 252 op 1 november 1944 door Duits kustgeschut werd getroffen. Hun leeftijden liepen uiteen van achttien tot midden twintig; de meesten stonden aan het begin van hun loopbaan. Hun functies — van commandant, telegrafist, stoker en motormonteur tot matroos en marineman — schetsen het beeld van een hecht team dat onder extreme omstandigheden opereerde. De namen van alle 28 bemanningsleden zijn in onze collectie zorgvuldig gedocumenteerd. De scheepsbel vormt daarmee een van de laatste tastbare verbindingen met deze jonge mannen.
Onder vuur bij Westkapelle
De LCS(L) 252 voer in de voorste linies van de Support Squadron Eastern Flank — samen met de LCS(L) 256 en LCS(L) 258 — belast met het onderdrukken van Duitse kustbatterijen bij Westkapelle door het leggen van een rookgordijn. Pas wanneer deze ondersteuningsschepen hun werk hadden gedaan, kon de landing daadwerkelijk beginnen, zoveel mogelijk aan het zicht onttrokken door rook.
De schepen trokken echter ongewild het volledige vuur van zowel de grotere als de kleinere Duitse kustbatterijen naar zich toe. De 252 kreeg daarbij een voltreffer ter hoogte van de brandstoftanks. Binnen enkele minuten zonk het vaartuig. Het wrak ligt nog altijd op de bodem van de Westerschelde — precies daar waar het zijn laatste koers voer, een stille getuige van een van de hevigste episodes uit de Slag om de Schelde.
Een blijvende herinnering
Waar het wrak onder water nog altijd rust, vertelt deze bel boven water het verhaal verder. Ze herinnert aan een vaartuig dat door de golven werd meegenomen en sindsdien in stilte op de zeebodem ligt. Na de oorlog werd de scheepsbel geborgen door Patrick Sloot, één van de sportduikers van Duikteam het Zeebeest. Tegelijkertijd leeft de geschiedenis verder in Westkapelle, in de Slag om de Schelde én in onze collectie. Als onderdeel van het Bevrijdingsmuseum Zeeland houdt dit object de namen van de bemanning en hun offer levend. De scheepsbel van de LCS(L) 252 is geen instrument meer — maar een tijdloos symbool van moed, verlies en bevrijding, dat denkbeeldig blijft luiden om hun namen te herinneren